Niet ondersteunde browser
De webbrowser die u momenteel gebruikt, wordt niet langer ondersteund en daardoor is het mogelijk dat functies van deze website niet werken zoals verwacht. Wij adviseren u om te updaten naar een momenteel ondersteunde browser (zoals chroom , Edge of Firefox) om uw veiligheid, snelheid en algemene ervaring te verbeteren.
Belangrijkste functies
De beschrijving van dit product is vertaald uit het Engels - Bekijk de oorspronkelijke versie
Ruil uw Moog Minimoog Model D analoge synthesizer in bij Gear4music. Perfect als u uw klankpalet wilt verbreden of moderne digitale functies wilt integreren naast klassieke analoge synthese. Overweeg deze iconic synthesizer om te ruilen voor een recenter model met hybrid-mogelijkheden, extra modulatieopties of zelfs uitgebreidere Connectiviteit, zodat hij naadloos past in een moderne studioset-up of live-performance-rig.
Artikelnummer: 300057
Een van de meest unieke en opvallende kenmerken van de Minimoog Model D is het uiterst zorgvuldig handgemaakte ontwerp, vervaardigd door vakkundige technici in de Moog-fabriek. De houten buitenbehuizing is gemaakt van lokaal gewonnen Appalachisch Loofhout en vervolgens verstevigd met een aluminium chassis voor structurele stevigheid en een strakke, stijlvolle finish.
De Minimoog Model D heeft dezelfde interne schakelingen en signaalweg als zijn voorganger, zodat u dat signature Moog-geluid krijgt, met als extra voordeel moderne verbeteringen. Het hoogwaardige Fatar-klavier is een nieuwe toevoeging aan het ontwerp van de Model D en biedt expressieve bediening, zoals aanslagsnelheid en gevoeligheid voor after pressure, voor een natuurlijke en vloeiende bespeelbaarheid. Er is ook een speciale analoge laagfrequentie oscillator met triangle- en blokgolfvormen, plus CV-uitgangen voor pitch, gate, aanslagsnelheid en after pressure, evenals basis MIDI-integratie.
De Minimoog was echt de eerste herkenbaar moderne synth. In 1969 betekende het woord ''synthesizer'' — of het nu van Moog was of van een andere maker — complexe, dure, zware, grote en kwetsbare modules en patch-kabels. De behoefte aan iets nieuws was duidelijk, en dat was zeker ook duidelijk voor Bill Hemsath, het lid van het Minimoog-team dat samen met Bob Moog het originele prototype bouwde.
''Een van mijn taken was om producten te demonstreren aan potentiële klanten'', zegt Hemsath. ''We hadden een Model III — een grote studiosynthesizer met tientallen modules. Elke keer plugde ik de oscillator in het filter en het filter in de VCA — waarschijnlijk zes patch-kabels in totaal. Na een maand of twee viel het me op: wat als ik op die manier een kast bouwde?''
De toekomst van de synth is mogelijk bepaald door precies welke rommel en gekannibaliseerde onderdelen er in opslag lagen. ''Er was een vijf-octaafs klavier waar Bob keycaps van afhaalde om beschadigde en kapotte te vervangen'', herinnert Hemsath zich. ''En dan was er een bovenste consolebehuizing — die was vier voet lang, maar het uiteinde was uitgebroken. Dus ging ik aan de slag met het klavier. Het aantal overgebleven keycaps bepaalde de grootte, en dat bleek drie octaven te zijn. Dus zaagde ik dat in. Er was een kapotte klavierbehuizing, en die kortte ik in zodat het paste. Oorspronkelijk had [Bob] de portamento-regeling op de linker zijkant. Die ontbrak, dus er zat een klein inkepinkje in de linker zijkant en ik had daar iets nodig. Nou, wat dacht u van een schuif? Dat paste. Dus de voorloper van het wiel was die schuifpotmeter, puur om de ruimte op te vullen.''
Het resultaat was de behuizing van wat de Model A zou worden, het allereerste Minimoog-prototype ooit gemaakt. Hemsath schroefde vervolgens modellen in elkaar uit reserve- en afgekeurde onderdelen. Volgens hem was slechts één model 901A-oscillator nieuw; al het andere was gered uit de rommelbak van Moog.
Samen met Bob Moog, Jim Scott en Chad Hunt werd het ontwerp over vier modellen verfijnd. In de zomer van 1970 was de Model D klaar voor productie en werd hij voor het eerst aan de wereld voorgesteld. Dick Hyman, de legendarische jazz-pianist en componist, presenteerde het debuut tijdens een openbare uitvoering aan de Eastman School of Music.
Net als bij de modulaire Moog en Wendy Carlos bleken de ambassadeurs van de Minimoog opnieuw muzikanten te zijn. In de ogen van Bob Moog ''lieten ze ons allemaal zien waartoe het instrument in staat was. Keith Emerson verankerde het analoge geluid in het vocabulaire van rock, eerst op zijn modulaire kolos en daarna op zijn Mini. Daarna kwam Jen Hammer, die ongelooflijke vaardigheden ontwikkelde met de wielen voor de linkerhand. De speelstijlen die zowel Emerson als Hammer ontwikkelden, samen met Chick Corea, Rick Wakeman en vele anderen, veranderden het beeld van de Minimoog van iets dat leek op een doos vol knoppen naar een expressieve muzikantenbijl.''